De regen kletterde tegen de hoge ramen van de gezellige kleine bibliotheek op de derde verdieping van Beaulac Manor. Fredric Beaulac, meester van het landgoed, zat in zijn favoriete stoel met de rugleuning, het ene been losjes over het andere gekruist terwijl hij bij het vuur las, tevreden genesteld in de droge warmte te midden van de geur van oude boeken. Er werd licht op de deur geklopt en hij hief zijn scherpe bruine ogen van zijn pagina om de slanke, jonge Roberta te zien. Bobbie, zoals iedereen haar noemde - een meer passende naam voor iemand met zo'n bruisend, opgewekt karakter - was de vriendin van Elaine, Fredric's aan de universiteit gebonden dochter. Haar kastanjebruine haar was opzij getrokken en hing in zware golven over een dunne schouder, haar bleekblauwe ogen waren ongebruikelijk timide.
Fredric glimlachte naar haar en wuifde haar binnen, terwijl hij zijn boek opzij legde. 'Het spijt me, meneer, ik ben mijn boog vergeten.' Het meisje ging naar de stoel die in de erker