Terwijl de herfstbladeren vallen, als een kroniek van proza op de seizoensgebonden zonnewende van de aarde, en mijn oude ogen. Waar ooit goud was, is mijn pen gaan roesten, maar jouw liefde blijft alsof het de eeuwige lente is. En in mijn oude theekop zie ik je mooie schaduw als mijn geheugen vertraagt, verdampt tot stof. Met de kleine haarkloverijen van het leven, terwijl mijn geestelijke gezondheid sterft, huil ik in mijn ogen terwijl mijn woorden krabbelen.
Zijden begrenzing. Handen om elkaar heen. Verlangen gieten. Vertrouw onwrikbaar. De tijd vertraagt. Gepassioneerd kussen. Zacht gekreun. Lust dorstig. Gewoon nodig hebben. Brandend vuur. Lichamen…
doorgaan met Liefdesgedichten seks verhaalAl dertig jaar sta je aan mijn zijde, in goede en slechte tijden hebben we gelachen en gehuild, je bent niet alleen mijn vrouw, maar ook mijn vriend en zielsverwant. Met elke dag die voorbijgaat,…
doorgaan met Liefdesgedichten seks verhaalEen mooiere herfst was niet denkbaar. Onder de wind geveegde windvlaag van zijden bossen en het gefluister van de symfoniebomen. Vallende bladeren in intermezzo's van kastanjebruin en goud. Terwijl…
doorgaan met Liefdesgedichten seks verhaal