Ryan dronk de frisdrank die ze aan de bar had besteld. Ze waren in Hartford, Connecticut. Ze voelde de plankenkoorts opkomen, maar negeerde het. Toen ze eenmaal door de eerste paar shows waren gekomen, was haar angst veel afgenomen, ook al was die niet helemaal verdwenen. Er kwamen ook berichten over de tour.
Oude en nieuwe fans postten op de Facebook-pagina van de band, wat een soort gratis publiciteit was toen mensen eerdere shows bekeken en opkomende shows opmerkten. Ze waren allemaal verrast en opgewonden om te zien dat er ook links naar enkele van hun uitvoeringen op de pagina verschenen. De meeste geüploade video's hadden geen geluids- of videokwaliteit, maar een paar waren kristalhelder qua geluid en focus. Hun manager, Jocelyn, werkte er hard aan om ze wat aandacht te trekken.
Ryan had geen idee wat er zou gebeuren, maar genoot van de rit. "Hé, Ryan, gaat het?" Lara gleed naast haar op de kruk. Ze raakte de rand van de bar aan en trok een gezicht. 'Ew,' zei ze zachtjes.
'Als.