Op verzoek van Sir Jurgan heb ik de Nobel's Bet via de bediendenvertrekken achtergelaten. Hij was er zeker van dat ik een gemarkeerde man was en wilde niet dat mensen die me zagen voor zijn etablissement in de maling werden genomen. Ik begreep het, ik ben er vrij zeker van dat hij gelijk had. Ik stopte de jas weg in mijn reisrugzak in de hoop dat iemand die al aan het werk was ernaar zou zoeken en niet ik, dikke kans, maar waarom extra aandacht op mezelf vestigen.
Toen ik vanuit de zijsteeg de straat opkwam, zag ik twee grote jongens een eindje verderop in de straat naar de hoofdingang kijken, denk dat Sir Jurgan gelijk had. Ik glipte de menigte in. Ik was als wees opgegroeid in deze straten en wist hoe ik moest verdwijnen, maar dat was ik niet van plan.
Ik weet niet zeker of mijn trots me tegenhield, of dat ik gewoon gek was geworden. Voeg de ravotten van vanmorgen met de barones toe, die zich alleen had verzet totdat ik net onder haar linkeroor begon te kussen, aan gisteravond, en.