Ik voelde me warm en veilig. Ik rolde van mijn zij op mijn buik en sloeg toen mijn armen strak om een kussen. Ik ademde diep in en wilde niet wakker worden.
De geur van sandelhout en een andere specerij overspoelde mijn zintuigen. Ik probeerde mijn ogen te openen, maar ze vochten om gesloten te blijven. Mijn hele lichaam schokte en mijn ogen schoten open. Ik was in de armen van een man; mijn armen waren stevig om hem heen geslagen. Ik zoog lucht in een gigantische slok.
"Doe me alsjeblieft een plezier en schreeuw niet prinses," fluisterde een schorre stem. Ik keek over zijn schouder en herkende niet waar we in het paleis waren. Hij stopte op een kruispunt in de gang.
"Zet me nu neer," eiste ik luid terwijl ik zijn verzoek negeerde. "Ik ben de prinses Seraphine, en mijn wereld is wet." Ik hoorde stemmen in de verte. 'Hou je mond, je laat ons allebei vermoorden, jij verwende kleine teef,' zei de tuinman en rende de linker gang in. "Herinner je je nog iets?" Beelden kwamen snel.