Kat keek uit het koetsraam. Haar oom en tante stonden op toen de koets wegreed. Kat negeerde hun bezorgde blikken en draaide zich om om met haar pop te spelen. Het was een lange rit.
De koets stopte meerdere keren en ze sliep meerdere keren op de stoel. Maar al snel bereikten ze hun bestemming. Toen Kat de trap afliep, merkte ze één ding op: deze plek was enorm, als een kasteel, ze merkte ook dat er niemand was om hen te begroeten. Een lakei droeg haar bagage naar de deur en klopte erop.
De deur werd geopend door een gigantische man in een zwart pak, tenminste, hij leek een reus voor Kat. Ze probeerde de verbaasde blik van haar gezicht te vegen en nam haar gebruikelijke verveling aan. Het was moeilijk, maar ze slaagde erin de twee mannen volledig te negeren terwijl ze tegen haar pop fluisterde en haar omgeving afspeurde. Een paar minuten later riep de lange heer haar naam en zei dat hij haar naar haar kamer zou brengen. Hij vertelde haar dat oom Mike er zo zou zijn, dat er een.