Ik besloot om een vroege ochtendvlucht met rode ogen naar New Orleans te nemen vanuit Dallas. Ik zat aan de gate, nippend aan een hete kop koffie toen de cockpitbemanning arriveerde om in te checken. Er waren drie erg aardig uitziende stewardessen voor de vlucht, waar ik blij van werd. Ik had een hekel aan zakelijke afspraken in de vroege ochtend buiten de stad, maar soms konden ze niet worden vermeden.
Bij de gate was het niet erg druk en tegen de tijd dat we allemaal klaar waren om aan boord te gaan, merkte ik dat we nog maar met een stuk of twintig waren. Het vliegtuig bood plaats aan iets meer dan honderd mensen en de zitplaatsen waren op basis van wie het eerst komt. Een paar mensen hadden al stoelen gereserveerd via het online instapproces, maar de rest van ons mocht elke vrije stoel kiezen die beschikbaar was. Ik hield van de open zithoek.
Soms had ik geluk en kreeg ik een stoel naast een mooie jongedame, in tegenstelling tot de zwaargebouwde jonge studente die sandalen.